Experience is the best lession

வறுமையின் பிடியில் சிக்கி மீள முடியாமல் தவித்த அந்த நொடிகள். வழக்கமாக நான் பள்ளிக்கு சைக்கிளில் தான் சென்று வருவேன். அனால் என் கெட்ட நேரம் போல என் சைக்கிள் பழுதாகி ஓட்ட முடியாத நிலைக்கு தள்ளப்பட்டது. மேலும் அது பள்ளி திறந்த காலம் என்பதால் பேருந்து கான Pass கிடைக்க ஒரு மாதத்திற்கு மேல் ஆகும். ஆனால் என்னிடம் அதற்கான காசு இல்லை. என் வீட்டில் கேட்க மிகவும் பயமாக இருந்தது. ஏனென்றால் பள்ளி திறப்பதற்கு முன்பே எங்கள் வீட்டில் குடும்ப சூழ்நிலையின் காரணமாக பள்ளிக்கு செல்ல வேண்டாம் என்று வற்புறுத்தினர். இந்த தருணத்தில் நான் பேருந்திற்கு காசு கேட்டால் அது என் பள்ளி வாழ்க்கையை கெடுத்து விடும் என்று நன்றாகப் புரிந்தது. அதனால் நான் என் நண்பணிடம் சென்று நான் உன்னுடன் உன் சைக்கிளில் பள்ளிக்கு வருகிறேன் என்று கேட்டேன். அவனும் என்னை ஒரு வாரம் வரை அழைத்துச் சென்றான். ஒரு வாரத்திற்குப் பிறகு பள்ளி முடிந்து அவனுடன் சைக்கிளில் செல்ல நான் அவனுக்காக நீண்ட நேரம் காத்திருந்தேன். எங்கேயும் அவனை காணவில்லை. பிறகு வேறு வழியில்லாமல் பள்ளியிலிருந்து அந்த சாலை வழியே செல்பவர் இடம் உதவி கேட்டு வீட்டிற்குச் சென்று விட்டேன...